منشور اخلاقي
سه شنبه 9 بهمن 1397 منشور اخلاقی و حقوق بیمار

بسمه تعالی
 
منشور اخلاقی کانون صنفی بازنشستگان نهاد ریاست جمهوری
 
1-در حد توان صمیمانه عزتمندانه  و داوطلبانه در تعالی و پیشرفت کانون در راستای تحقق اهداف اساسنامه و آئین نامه  اجرایی مربوطه بکوشیم .

2-با رفتار و منش مبتنی بر اخلاق اسلامی و حرفه ای ضمن رعایت عدالت و انصاف و روحیه  انتقاد  پذیری در عمل الگوی مناسبی برای دیگران باشیم و به ترویج فرهنگ مشارکت و فعالیت های داوطلبانه اقدام کنیم .

3-نسبت به مسائل و مشکلات کانون  احساس مسئولیت نموده و با روحیه مناسب پاسخگوی نیازها و انتظارات اعضاء باشیم .

4-در انجام وظایف امور محوله با توجه به وفاق جمعی و نظریه های کارشناسی به  برنامه ها و فعالیتهای مورد نظر کانون پایبند باشیم .

5-برای افزایش اثر بخشی و تأثیرگذاری در انجام وظایف ، دانش و تخصص خود را همواره به روزرسانی نمائیم.

 
                                                                          کانون بازنشستگان نهاد ریاست جمهوری






= = = =  = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =


بسمه تعالی


منشور حقوق بیمار ( گیرنده خدمت ) درسال 1388 توسط وزارت بهداشت و درمان

 وامور پزشکی تدوین و ابلاغ گردید که شامل 5 بند به شرح ذیل می باشد:
 
      باتوجه به اینکه سلامت جسمی و روحی و اجتماعی انسان ها از مهمترین ابعاد وجودی هر فرد می باشد و در کشور عزیزمان ایران پس از نائل شدن به درجه رفیع بازنشستگی تأمین آن براساس اصل قانون 29 اساسی از مهمترین تعهدات حاکمیت در جمهوری اسلامی می باشد. لذا امید است به یاری خداوند متعال و در ظل توجهات امام عصر (عج الله تعالی فرجه الشریف ) در کوتاهترین زمان شاهد تحقق حقوق بازنشستگان محترم نهاد در عصر خدمات سلامت باشیم.

1-دریافت مطلوب خدمات سلامت حق بیمار است :
  • شایسته شأن و منزلت انسان و با احترام به ارزش ها ، اعتقادات فرهنگی و مذهبی باشد.
  • بر پایه صداقت و انصاف ، ادب و همراه با مهربانی باشد.
  • فارغ از هر گونه تبعیض از جمله قومی ، فرهنگی ، مذهبی ، نوع بیماری و جنسیتی باشد.
  • براساس دانش روز باشد.
  • مبتنی بر برتری منافع بیمار باشد.
  • در مورد توزیع منابع سلامت مبتنی بر عدالت و اولویت های درمانی بیمار باشد.
  • مبتنی بر هماهنگی ارکان مراقبت اعم از پیشگیری، تشخیص ، درمان و توانبخشی باشد.
  • به همراه تأمین کلیه امکانات رفاهی پایه و ضروری و به دور از تحمیل درد و رنج و محدودیتهای غیر ضروری باشد.
  • توجه ویژه ای به حقوق گروه آسیب پذیر جامعه از جمله (‌کودکان زنان باردار سالمندان بیماران روانی زندانیان ، معلولین ذهنی و جسمی و افراد بدون سرپرست ) داشته باشد.
  • در سریع ترین زمان ممکن و با احترام به وقت بیمار باشد.
  • با در نظر گرفتن متغییرهایی چون زبان ، سن ، و جنس گیرندگان خدمت باشد.
  • در مراقبت های ضروری و فوری ( اورژانس ) بدون توجه به تأمین هزینه آن صورت گیرد و در موارد غیر ضروری و فوری ( الکتیو ) براساس ضوابط تعریف شده باشد.
  • در مراقبت های ضروری و فوری ( اورژانس ) در صورتیکه ارائه خدمت مناسب ممکن نباشد لازم است پس از ارائه خدمات فوری و توضیحات لازم به بیمار یا همراه وی ، زمینه انتقال به واحد مجهزتر فراهم گردد.
  • در مراحل پایانی حیات که وضعیت بیماری غیر قابل برگشت و مرگ بیمار حتمی است ( قریب الوقوع ) با هدف حفظ آرامش و آسایش  وی ارائه گردد.
  • منظور از آسایش کاهش درد و رنج بیمار و باتوجه به نیازهای روانی ، اجتماعی ، معنوی و عاطفی وی به خانواده اش در زمان احتضار می باشد.
  • بیمار در حال احتضار حق دارد در آخرین لحظات زندگی خویش با فرد یا افرادی که می خواهد همراه گردد.

2- اطلاعات باید به نحو مطلوب و به میزان کافی در اختیار قرار گیرد.
  • محتوای اطلاعات باید شامل موارد ذیل باشد.
  • مفاد منشور حقوق بیمار در زمان پذیرش .
  • ضوابط و هزینه های قابل پیش بینی بیمارستان اعم از خدمات درمانی و غیر درمانی و ضوابط بیمه و معرفی سیستم های حمایتی در زمان پذیرش .
  • نام، مسئولیت و رتبه بندی حرفه ای اعضای گروه پزشکی مسئول ارائه خدمت از جمله پزشک ، پرستار و ارتباط حرفه ای آنان با یکدیگر.
  • روش های تشخیصی ، درمانی و نقاط ضعف و قوت هر روش و عوارض احتمالی آن ، تشخیص بیماری ، پیش آگهی و عوارض آن و نیز کلیه اطلاعات تأثیر گذار درروند تصمیم گیری بیمار.
  • نحوه  دسترسی به پزشک معالج و اعضای اصلی گروه پزشکی در طول درمان .
  • ارائه آموزش های ضروری برای استمرار درمان .

نحوه ارائه اطلاعات باید به صورت زیر باشد:
  • اطلاعات باید در زمان مناسب و متناسب با شرایط بیمار از جمله اضطراب و درد ویژگی های فردی وی از جمله زبان ، تحصیلات و توان درک در اختیار وی قرار گیرد.
  • مگر اینکه تأخیر در شروع درمان به واسطه ی ارائه ی اطلاعات فوق سبب آسیب به بیمار گردد.
  • ( در این صورت انتقال اطلاعات پس از اقدام ضروری در اولین فرصت مناسب باید انجام شود/.
  • اگر بیمار علیرغم اطلاع از حق دریافت اطلاعات از این امر امتناع نماید در این صورت باید خواست بیمار محترم شمرده شود . مگراینکه عدم اطلاع بیمار ، وی و یا سایرین را در معرض خطر جدی قرار دهد.
  • بیمار می تواند به کلیه اطلاعات ثبت شده در پرونده ی بالینی خود دسترسی داشته باشد و تصویر آن را دریافت نموده و تصحیح اشتباهات مندرج در آن را درخواست نماید.

3-حق انتخاب و تصمیم گیری آزادانه بیمار در دریافت خدمات سلامت محترم شمرده شود.
** محدوده انتخاب و تصمیم گیری درباره موارد ذیل باشد:

انتخاب پزشک معالج و مرکز ارائه کننده ی خدمات در چهارچوب ضوابط .
  • انتخاب و نظر خواهی از پزشک دوم به عنوان مشاور .
  • شرکت یا عدم شرکت در هر گونه پژوهش از اینکه با اطمینان از تصمیم گیری وی تأثیری در تداوم و نحوه دریافت خدمات سلامت نداشته باشد.
  • قبول یا رد درمان های پیشنهادی پس از آگاهی از عوارض احتمالی ناشی از پذیرش یا رد آن ، مگر در موارد خودکشی یا مواردی که امتناع از درمان، شخص دیگری را در معرض خطر جدی قرار می دهد.
  • اعلام نظر قبلی بیمار در مورد اقدامات درمانی آتی در زمانیکه بیمار واجد ظرفیت تصمیم گیری باشد، ثبت و به عنوان راهنمای اقدامات پزشکی در زمان فقدان ظرفیت تصمیم گیری وی با رعایت موازین قانونی مد نظر ارائه کنندگان خدمات سلامت و تصمیم گیرنده جایگزین بیمار قرار گیرد.

** شرایط انتخاب و تصمیم گیری شامل موارد ذیل می باشد:

انتخاب و تصمیم گیری بیمار باید آزادانه و آگاهانه و مبتنی بر دریافت اطلاعات کافی و جامع باشد.
  • پس از ارائه اطلاعات ، زمان لازم و کافی به بیمار جهت تصمیم گیری و انتخاب داده شود.

4-ارائه خدمات سلامت باید مبتنی بر احترام به حریم خصوصی افراد و رعایت اصل رازداری باشد:
  • رعایت اصل رازداری راجع به کلیه اطلاعات مربوط به بیمار الزامی است مگر در مواردی که قانون را استثناء کرده است.

5-دسترسی به نظام کارآمد رسیدگی به شکایات حق بیمار است :
  • هر بیمار حق دارد در صورت ادعای نقض حق خود که موضوع این منشور است ، بدون اختلاف در کیفیت دریافت خدمات سلامت به مقامات ذیصلاح شکایت نماید.
  • از نحوه رسیدگی و نتایج شکایت خود آگاه شود.
  • خسارت ناشی از خطای ارائه کنندگان خدمات سلامت باید پس از رسیدگی و اثبات ، مطابق مقررات در کوتاهترین زمان ممکن جبران شود.